Катта ўғлим шеърлар ёзишга иштёқманд эмиш, кенжа ўғлим эса ўзи эртаклар тўқиб, кечалари қари момосига эртаклар айтиб берармиш. Мен шўрлик на катта ўғлимнинг битган шъерини ўқийман, на кенжамнинг ўзи тўқиган эртагини эшитаман. На каттамнинг бошини силаб, "Баракалла ўғлим, жудаям зўр шеър битибсан, катта шоир бўласан, иншоолло” дея оламан, на кенжамнинг эртагини эшитиб завқ ола оламан.
(Иловада: Рассом Ш. Бобожоннинг "Мияси қуртлаган ўзбек" асари)
